Wielu rodziców zastanawia się, co może zrobić, żeby ich dziecko było bardziej odważne. Ty też chcesz dowiedzieć się, jak wspierać swoje dziecko, żeby nie bało się ludzi i świata? Sprawdź sam, co możesz zrobić!
Odwaga to jedna z pożądanych cech. Kto nie chciałby być odważny? Kto nie chciałby mieć tej cechy, którą wyróżniają się wszelkiej maści bohaterowie? Tak samo dla naszych dzieci chcemy tego, co najlepsze, nic więc dziwnego, że chcemy, by były one odważne, potrafiły podejmować mądre, przepełnione odwagą decyzję. Żeby ich życiem nie kierował lęk. Żeby nie bali się być sobą, choć czasem może to być na przekór światu.
Pracuj nad pewnością siebie Twojego dziecka
Żeby być odważnym, trzeba być pewnym siebie. Trzeba potrafić uwierzyć, że możemy coś zrobić, możemy być kimś. Dlatego od najmłodszych lat pracuj nad pewnością siebie Twojego dziecka. Bądź blisko, wspieraj, ale i pozwól na popełnianie błędów i naukę na nich. Dawaj dziecku samodzielność, która pozwoli mu uwierzyć, że może wszystko (albo prawie wszystko ;)).
Zachęcaj dziecko do podejmowania nowych wyzwań
Pokaż dziecku, że warto podejmować wyzwania, nawet jeśli nie zawsze kończą się one sukcesem. Ważna jest nauka przegrywania – tu pomocne mogą być gry planszowe. Znajduj dla dziecka konkursy, stopniowo zwiększaj trudność zadań. Pokaż mu, że to co nieznane też może być ekscytujące, podróżujcie, poznajcie świat (nawet jeśli nie stać Was na dalekie podróże, w okolicy też może być wiele nieznanych miejsc, a podróż tramwajem to dla wielu dzieci super przygoda), poznawajcie nowych ludzi.
Chwal z głową!
W wielu modnych współcześnie nurtach pedagogiki odchodzi się od chwalenia dzieci. Zachęca się rodziców żeby zamiast powiedzieć że obrazek jest ładny, zadawali pytania „co ci się podoba w tym obrazku” lub mówili „o widzę że narysowałeś zielone drzewo”. I o ile chyba wszyscy zgodzimy się, że chwalenie rysunku, na który rodzic nawet nie spojrzał jest bez sensu, tak nie widzę nic złego w pochwaleniu obrazka jesli jest ładny i Ci się spodobał. Żadna skrajność nie jest dobra. Dlatego chwal, ale rób to z głową i co najważniejsze – nie chwal dziecka tylko za sukcesy. Pochwal go za ciężką pracę, którą włożył w coś, nawet jeśli jego działanie zakończyło się porażką. Nie tylko wzmocnisz jego poczucie własnej wartości, ale też pokażesz, że warto próbować i się starać, niezależnie od końcowego wyniku.
Oswajaj dziecko z lękami w bezpiecznym środowisku
Każdy się czegoś w mniejszym lub większym stopniu boi i nie ma w tym nic złego. Jednak jeśli lęki dziecka uniemożliwiają mu funkcjonowanie na co dzień, warto skorzystać z pomocy psychologa, a także pracować nad tym w zaciszu swojego domu, bo to Ty jesteś najlepszym terapeutą dla swojego dziecka. Wykorzystaj pomoce dostępne w Internecie – materiały do druku, słuchowiska, artykuły. Poszukajcie bajek i książek, które w jakiś sposób mogą opowiadać o konkretnym lęku dziecka. Jeśli są to pająki, może spróbować znaleźć bajkę, w której te zwierzęta są przedstawiane jako miłe i przyjacielskie? Jeśli Twoje dziecko ma lęk, który jest dziwny i niespotykany i trudno znaleźć na ten temat jakieś informacje, to możesz skorzystać z naszego bezpłatnego szablonu bajki do uzupełnienia przez rodzica.
Przede wszystkim rozmawiajcie!
Dużo i na spokojnie. Oswajanie się z lękiem do proces i nie ma na to złotego środka albo magicznego zaklęcia, które sprawi, że Twoje dziecko nagle przestanie się bać. Dajcie sobie czas.
Pokaż dziecku, że być odważnym, to nie znaczy zupełnie się nie bać.
Czy odwaga to zupełny brak lęku? Oczywiście, że nie! I ważne, żeby pokazać dziecku, że każdy się czegoś boi, że to normalne i nie jest równoznaczne z brakiem odwagi. Bo odwaga to działanie mimo lęku. Strach też jest nam potrzebny, bo pomaga działać rozważnie. Zupełny brak strachu niezależnie od sytuacji to nie odwaga, a… głupota. Warto mieć tego świadomość i przekazać tę naukę dziecku.
Wykorzystaj storytelling
Wymyślaj i opowiadaj opowieści o odważnych rycerzach, odważnych księżniczkach lub nawet odważnym smoku. Jeśli nie potrafisz opowiadać wymyślonych historii, to jestem pewna, że znasz jakieś prawdziwe anegdoty, które opowiadają o odwadze – może dotyczące kogoś z rodziny, może to historia z dzieciństwa? Jeśli nie, zawsze możesz znaleźć przykłady odważnych postaci z kart historii. Wtedy połączysz naukę o wartościach z nauką o historii. Ciekawa opowieść jest zawsze cennym wsparciem w procesie nauki.
Wykorzystaj bajki i książki
Wykorzystaj bajki i książki, które opowiadają o bohaterskich czynach i odwadze. Jest tego naprawdę dużo – w klasycznych bajkach Disneya odwaga jest jedną z cech, które charakteryzują niemal każdego głównego bohatera. Wystarczy tylko, że pokażesz to dziecku, zaczniesz zwracać uwagę na to, jakie zachowania świadczyły o odwadze.
To samo dotyczy książek. To wspaniałe źródło. Dziecko czytając z rodzicem (lub starsze już samo) często utożsamia się z bohaterem i chce być taki jak on. Warto sięgać po dobre przykłady odwagi, ale też zwracać uwagę, gdy jakiś bohater książki zachowa się lekkomyślnie. Książki które opowiadają o odwadze to np. Wiktoria Juszczel „Lee Sek na tropie”, Nathalie Quintart „Traktorek jest dzielny”, Renata Pażusińska „Mała Wu i odwaga”, Katarzyna Ogońska „Rózia i jej wartości”, „Rozłożę cię na łopatki, Straszku! Mela Melulu wyrusza w podróż dookoła świata” Kasia Szulik,
W książce Lee Sek na tropie istnieje wiele przykładów odwagi, które warto naśladować. Odwadze poświęcone jest w całości opowiadanie Lee Sek szuka skarbu, gdzie wraz z tchórzem Cykorkiem, detektyw wyrusza na poszukiwanie Wielkiej Odwagi.